مُحَمَّد حُسنی سید مُبارَک (زاده ۴ مه ۱۹۲۸) چهارمین رئیس جمهوری جمهوری عربی مصر است. او پس از ترور انور سادات، در سال ۱۹۸۱، به ریاست‌جمهوری مصر رسید. وی در طول سی سال ریاست‌ جمهوری خود، «حالت فوق‌العاده» را که از زمان جنگ شش روزه برقرار شده‌بود را حفظ کرد و سیاست خارجی انور سادات در رابطه با «صلح با اسرائیل» را ادامه داد.[۱]

انور سادات از تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۸۱ که به مقام ریاست‌جمهوری مصر رسید، سه بار در انتخابات ریاست‌جمهوری، بدون این که رقیبی در برابرش باشد به پیروزی رسید. در سال ۲۰۰۵ میلادی، برای چهارمین دوره پی در پی به ریاست‌جمهوری انتخاب شد.[۲]

حسنی مبارک افسر ارتش مصر بود. پس از پایان جنگ یوم کیپور در اکتبر ۱۹۷۳، به خاطر موفقیت نیروهای تحت امرش در دفاع از مصر و در نبرد با اسرائیل به مقام فرماندهی نیروی هوایی مصر ارتقا یافت[۳] و پس از مدتی تا مقام «معاون رئیس‌جمهور مصر» بالا رفت. حسنی مبارک پس از ترور انور سادات در ۶ اکتبر ۱۹۸۱ به ریاست جمهوری رسید. او پیش از آغاز اعتراضات سراسری در مصر، یکی از قدرتمندترین حاکمان منطقه به شمار می‌رفت.

اعتراضات به ۳۰ سال زمام‌داری مبارک

در پی اعتراضات اعتراضات سراسری در مصر، در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ گزارش‌های متعدد حکایت از استعفای قریب‌الوقوع او داشت.[۴] اما در یک سخنرانی تلویزیونی، اعلام کرد در سمت خود باقی خواهد ماند تا شرایط را برای انتقال صلح‌آمیز قدرت را آماده کند و همچنین اصلاح ۶ اصل قانون اساسی و ابطال یک اصل آن را اعلام کرد.[۵]

طبق قانون سال ۱۹۷۱ مصر مبارک کنترل کامل کشور را در عهده دارد و بر اساس آخرین انتخابات در سال ۲۰۰۵، او تا سپتامبر ۲۰۱۱ عهده دار سمت ریاست جمهوری مصر می باشد